على از بوستان آل على است * على عاليش شعار بُوَد پنج تن از سُلالهء احمد * شافع جُمله هشت و چار بُوَد دخترم شعر تازه خواست ز من * مِعر گفتم كه يادگار بُودَ 112 از قيل و قال مدرسه‌ام حاصلى نشد * جُز حرف دلخراش پس از آن همه خروش 60 صوفى ! زره عشق صفا بايد كرد * عهدى كه نموده‌اى وفا بايد كرد تا خويشتنى به وصل جانان نَرسى * خود را به رهِ دوست فنا بايد كرد 66 از قيل و قال مدرسه‌ام حاصلى نشد * جز حرف دلخراش پس از آن همه خروش 58 ما سميعيم و بصيريم و هُشيم * با شما نامحرمان ما خامُشيم 66 ، 130 پس عدم گردم عدم چون ارغنون * گويدم كانَّا اليه راجعون 68 اين شيفتگان كه در صراطند همه * جويندهء چشمهء حياتند همه حق مىطلبند و خود ندانند آن را * در آب به دنبال فُراتند همه 129 فارغ از هر دو جهانم به گل روى على * از خم دوست جوانم به خم موى على طى كنم عرصهء ملك و ملكوت از پىدوست * ياد آرم به خرابات چو ابروى على 64 درختى كه اكنون گرفتست پاى * به نيروى شخصى برآيد ز جاى گرش همچنان روزگارى هِلى * به گردونش از بيخ بر نَگْسلى